...VeDa...

Saat kulesinin önünde ayrıldı kadın ve adam...

"Kendine iyi bak." dedi adam.

Kadın tabi ki dedi, bakarım sende bak olurmu...

Adam son birkez konuşmak istedi

Sonra vazgeçti!

Kadın son birkez duymak istedi

Adam vazgeçti...
Yağmur şahitlik etti tüm bu olanlara!

Hiçkimse çaba göstermedi!

"Gitme"lere asla ses verilmedi.

Herşey gönlünce olsun söylendi bir çift...

Gönülleriyse ikisinide kaile almadı

İkisine de inanmadı...

Herkes ait olduğu yöne gitti!

Rüzgar ikisine de eşlik etti

Adam bir sigara yaktı,

Kadın iki damla gözyaşı akıttı

Aynı gökyüzünün altında

Devam ettiler yaşamaya...

DEV!

Varlığına inanmıyorum, yokluğuna da...En önemlisi sanada! Seni ben büyüttüm içimde, kalbimi dev aynan sandın, en kötüsüyse kendini de dev...

Şimdi yaşadığın hayal kırıklıklarının sebebi olduğum için üzgünüm! Aynaya baktığın zaman aksine kızma...Sen hep o kadardın aslında!

...

Aynı gökyüzünün altında usanmadan oturuyorum ! Seninle beraber çekip gittiler diye kızmıyorum yıldızlara...Senden yana çıkanlara! Sana bile kızgın değilim, gücün buna yetiyordu senınde! Herkes cesaret edemez kalıp yüzleşmeye!

Aynı gökyüzünün altında oturuyorum ben hâlâ...Olanların sorumlusunu aramıyorum, bir katili yada! Gidenin yasını tutmuyorum yada...Anlamaya çalışmıyorum, hak vermeyede...Sadece devam ediyorum kaldığım yerden hayata! Sen şimdi umursamazlığıma şaşıyordursun, anlam veremiyor, öfkemi dizginlediğimi sanıyorsundur!

Hayır sevgili...Düşüncelerin aslında kalbinin tesellisi! Ben sıramı savdım, şimdi sıra sende! Umursanmazlığı ve değersizliği hissediceksin iliklerinde...Hissettikçe değerini görmek için arayıp bulucaksın beni, bakıcaksın gözlerime; ama nafile! Hükmün yok artık, gönlümde yada gözlerimde! Aksini sildim ruhumun aynasından, şimdi içimde kör bir aydınlık,siyahımı ardımda bıraktım,seninle...Sense bundan sonra birilerini benim seni sevdiğim kadar sevmek için çabalayacaksın, umutsuzca ve şuursuzca, sevdikçe kendini akladığını sanacaksın! Daha hiç birşey bitmedi sevgili...Sen daha gölgenle dövüşüp, aksinle konuşacaksın! O bile olmayacak senden yana...Gözlerin mesela, her baktığında hatırlatacak beni sana,"Küçük bir kız kayboldu diyecek bu karanlıklarında"

YENİ UYKU, ÖLÜM...

Duydunmu huzurum, ben dün öldüm! Ağrısız, tasasız, anlık...Bir koca ömür sevmiştim ya seni, bir solukta nasıl terkettim bende bilmiyorum! Sana dair kaygılarım yok artık şükür ki sızılarım da...Hatta umrumda bile değilsin.Bende şimdi yeni bir telaş var, bilinmeyenin merakı...Öyle ya ben ezberlemiştim sana dair ve bana dair olanları.Uzun bir uykudayım şimdi, aslında uyandım da denebilir!Gözlerim açıldı diyeceğim ama aslında kapandı.

Sağıma yatırdılar beni, bilmezler ki bu kız sağına yatmayı hiç sevmezdi! Hayatı erken bıraktığımın tasasında herkes, ben senden sonra kaldığım yerden devam edemedim ki...

Bunun içindir pes edişim, pılımı pırtımı toplayıp gidişim.

Şimdi sen kaldığın en güzel yerden devam et hayatına...Bir daha hiç bu kadar çok sevilmeyeceksin unutma!

SESsiz

Bir zamanlar kulaklarına fısıldadıkların, başkalarında ses bulmaya başlamışsa...Hatır gönül kalmamışsa ortada,Zerrelerini bile zerrelerine ayırmaya kalkmışsa,hiçkimseye kızma...

Gözyaşlarında gemiler yüzdürülüyorsa, senin hüzünlerin başkalarının çocuk gönlüne balon olmuşsa kimseye kırılma!

En çok kendin yaraladın kendini ! Öğrenemedin yaralarını göstermemeyi...Şimdi neye öfken, neye kinin...O bıçağı onun eline tutuşturan sen değilmiydin ?

Hadi kalk, Tut elinden kaldır kendini.Yine düşürdüler bak seni...Sırt üstü hemde! Koca bir set oldu senin masum kelimelerin, sinsice durdu arkanda ve bak tepetaklak etti seni!

Yeter artık yeter! Hiç susmayacaksın değilmi!!!

SİTEM

Ben...Ben senin için zamanı geldi toprak oldum sevgili...Toprağın ağaca olan sadakati gibi...Kanımla canımla besledim seni!

Peki ya sen...Ya sen sevgili...Ne zaman zoru gördün, benden vazgeçtin! Yaprağından vazgeçen dal gibi...

...MEKTuP!

Şimdi sen bu mektubu aldığında, nereden çıktı şimdi bu seneler sonra diyeceksin.İçindeki anlamsız telaş gözbebeklerinde son bulacak.Anlık da olsa yüzüm gözlerinin önünde belirecek, bana duyduğun sevgi ve öfkede kalbinde...Ama biliyorum, unutmuş olmayacaksın beni, sadece alışmış olucaksın yokluğuma...Pek de aldırmayacaksın!
Ben giderken demiştin ya hani; gitme kaybolucaksın! Kayboldum baharım, hiçkimsenin hiçbirşeyi olamamak yordu beni, kayboldum...Seni haksız çıkarmaya çalışırken, haklılığın yaraladı beni...Zaman geldi aklımı kaybettim zaman geldi kalbimi...İkisini bir bedende zaptedemedim.Pişman olucaksın demiştin ya hani...Pişmanım baharım pişmanım şimdi!

Dönmeye yüzüm yok, hakkımda...Biliyorum baharım! Sen bana kapılar açtın, ama ben...O kapıların ardına duvarlar ördüm! Olmaz seninle dedim, yapamam! O kadar çok kıymetli hissettim ki kendimi senın yanında...Sonunda senı kendime layık görmedim! Beni kıymetli kılan senin bana yüklediğin anlamlarmış, bilemedim.

Şimdi cümleleri tarafından terkedilmiş bir kağıt gibiyim! Anlamsız, boş...Senden sonra anlamlarımı yitirdim!

Sen bir baharmışsın sevgili...Gülüşün ise baharımın güneşi! Bu serseri kalp zamanında bunları hiç bilmedi,bundandır ki dile getiremedi...Şimdi sanadır tüm gözyaşlarım sevgili! Yağmur olsun baharıma!Zamanın seni haklı çıkardığını, beni yanlız bıraktığını hiç unutma !