Saçma...

Hayat, genzimde yarım kalmış bir cümle...Herkes aşk acısı sanıyor paylaşmak istemediklerimi, kim bilebilirki benim paylaşmadıklarım yaşam sancısı! Tek bir bedende iki ruh sürekli savaş halinde biri mutluluğun kıyılarında yüzüyor, birine mutsuzluk prangalar sunmuş...Hiç bir zaman tam olamıyor! Ne diğerini bırakabiliyor, ne de yoluna devam edebiliyor.Önümde yollar, yanımdaki koltuk yine boş! Tek başına iki ruhla, başedilmiyor.Hayat sunuyor, ruhlar beğenmiyor! Çabamı...Herşey için çok daha fazlası gerekiyor.Cam kenarındayım yine , aralanmış cam, rüzgar gözlerimde...Sevdiğim bir şarkı fonda...Mutluyum daha ne olabilirki, bir kuş geçiyor gökyüzünden, ruhumun biride onunla beraber gitti!
Bir elim bile bırakmış ötekini, sürekli yanımda kim olabilirki! Hayat ayırıyor, doğarken anneden, yaşarken ölümden, ağlarken gözyaşından, tek başına olmayı öğrenmelisin diyor belkide...Ve ne hikmetse gene tek başına olmak en çok zorumuza gidiyor! İnsan kendine sırt dönmüş, asla yüzleşemiyor! Aynanın karşısına geçtinmi hep daha güzel olma çabası daha mutlu olamayacağını yada olmak için çaba gerektiğini bildiğin içinmi...Uyku yerleşmiş gözbebeklerime gene kendi kurduğum düşlerle kendimi kandırıcam, sabah uyandığıma pişman olucam evet...Uyanmak işime gelmeyecek, uyumak ne güzel değilmi? Susmam lazım kelimelerimi belkide, içimde geçmeli bu konuşmalar kağıt kalem bile şahitlik etmemeli...Bana kalmalı bunlar, Yalnız bana ait olanları herkese ait kelimeler ne kadar anlatabilirki!

YENİLGİ

Sen hiç kendine sözler verip koyuldun mu yola...Başaramayıp da büküp boynunu döndünmü aslına...Senin hiç bakamadığın oldumu aynaya...Kendi yazdığın masalda soyunupta kahramanlığa, avuçlarında koca bir boşlukla döndünmü ardına!

Hayata baş kaldırıp, yüreği ayaklandırdıktan sonra pes ettinmi hiç mesela! Güçsüzlüğünden utandın mı, ağlamaktan yada...

Ona tam herşeyi söyleyecekken, anlatacakken, gururuna esir olup, gönlünü uğrattınmı hayal kırıklığına! Yaşamın kıyısından tam ortasına atlayıp bir deli cesaretiyle, kolun kanadın kırık vurdunmu tekrar kıyıya!

Sen hiç ruhunu yataklara düşürüp bekledin mi baş ucunda, Tüm bu olanların sorumlusu benim dedin mi ona bin pişmanlıkla... Dilinde kelime yok anlamlarının sözcüklerde karşılığı yok, anlamsız kaldınmı hayatta...

DeNiZ :(

Denizin renginemi kokusuna mı kapıldık bilinmez, bilinmez ama kapıldığımız kesin...O koca yüreğinde yer açar bizede deyip, koynuna salındığımız kesin! Arsız dalgalarıyla yorarken ruhumuzu, yanımdaydın ya sen,güveniyordum,emindim aynı anda kıyıya vurucaktık senınle ben...Sonra sen kulaç atmaktan bezince, denizin her damlasının aynı olduğunu sezince vazgeçtin! Kolun kalkmaz oldu,dilin konuşmaz,ha gayret demez oldun mesela...Dalgalarla boğuşmaz yada...Vazgeçtin! Deniz kendinden emin, ukala...Taşımadı seni, koca yüreğinde yer açmadı sana! Dalgaları aldı senı yanımdan, zamanından erken vurdun kıyılara!Şimdi kıyının birinde, kumun üstünde yatıyorsun boylu boyunca...Ben yorulmadım ama, vazgeçmedim....Her damlası aynı olsada yüzücem, ruhumda yorgunluk damlalardan kalma! Biliyorum sonunda bende vurucam bir kıyıya! Ama kıyılar görücem, dalgalar...Gözlerimde , yüreğimde sonsuz bir mavi olucak benim...Vurduğum kıyıyı maviye boyuyacağım!

MeLeK

Her insan aslında bir melektir! Ta ki bir insan tarafından öldürülene kadar.Ne zaman ki öldüğü yerden dirilir, o zaman melekliğini kaybetmiştir.

Yarımm

Bir kız uzanmış boylu boyunca uyumakta...Yıllardır açmıyor gözlerini, prensim gelsin öpsün beni uyanayım tasasında! Farkında değil hayat geçip gidiyor, madem kaçırmayı göze alabiliyorsun hayatı kalkta bir el salla!

Bir çocuk dönmüş yüzünü duvara sayıyor şuursuzca! Ardını dönerse çocukluğunu kaybedeceği telaşında! Haberi yok, arkadaşları büyüdü, geçti gitti! Onu unuttular çocukluğunda!

!!!ŞİZOFREN!!!

Sonunda hastalıklı bir sevgi büyüttüm içimde sana karşı...Bırak senın kabullenmeni, ben bile kabullenemedimki bu sevgiyi! Anlık bir duyguya, bir ömrü esir etmek hangi akla, hangi vicdana sığar? Bunları bana sorma sevgili...

Köklerini söküp atmalıyım belkide topraklarımdan, sana dair ne varsa yakmalıyım! Kimbilir belkide gönlümü nadas'a bırakmalıyım! Seni bir rüya, kendimi de bir uykusuz saymalıyım, Başımı yastığa koyduğumda senınle karşılaşmaktan değil, uyandığımda rüya 'yı gerçek, gerçeği kabus sanmaktan korkmalıyım!

Belki de kendimi sen sanmaktan, senı kendim sanmaktan kurtulmalıyım! Aynada senı görmekten vazgeçer belki aklım, gönlüm de ikna olur belki zamanla...Kimbilir sen tomurcuklarıma düşen bir kırağısın belkide, evet canımı acıtıyorsun, beni yavaş yavaş öldürüyorsun! Ama halen umutluyum, belki senden sonra daha güçlü dallar yetişicek gövdemde, her güneşe aldanıp ziyan etmicek tomurcuklarımı! Kimbilir belkide sen yoksun, Ben var sanmışım!

ELMA MASALI...

iki yarım elma, karşılaşmışlar yolda...Biri yeşil biri kırmızı ama...Yeşil elma "biz senınle aynıyız." demiş kırmızıya...Kırmızı "ama nasıl olur ben kırmızıyım, sen yeşilsin,elma"...Yeşil "elmayız ama sonuçta...Biz bir bütünüz aslında." Kırmızı" tamam demiş haklısın belkide...Biz bir bütünüz seninle" Karar vermişler yolu beraber tamamlamaya, bütünler ya nasılsa...Ama yeşil elma bir kurt almış yolda aralarına, farketmemiş kırmızı, kurtu...Güvenip yeşil elmaya devam etmiş yoluna.Kurt yeşile olan sadakatinden yavaş yavaş içten içe oymuş kırmızıyı çürütmüş içini hiç farkettirmeden kırmızıya...Yolun yarısında kırmızı düşmüş kalmış yeşil elma sapasağlam ayakta, kırmızıya bakmakta...Kurtu farketmiş kırmızı...Ama ben güvenmiştim sana! Sen bir kurdu soktun aramıza, içten içe yedi beni yavaş yavaş, çürüdüm bak, sana olan güvenim felaketim oldu sonunda...Yeşil elma susmuş, ikimizde yarımdık sonunda, olmadı bütün olmayı başaramadık belkide tüm suç kurtta...Kırmızı " kurtta suç yok demiş yeşil elmaya, suç kurtun aramıza girmesine olanak sağlayanda" Yeşil elma yoluna devam etmiş,halen bütün olmak için yarımını aramakta...Kırmızıyı ise kurtun onda bıraktığı yaralar yüzünden hiç bir elma tamamlayamamakta..."